سخنوران

نحوه سخنوری در جلسات و اجتماعات-پایان سخنرانی
 
1. به گونه‌ای سخنرانی را به اتمام رسانید که گویی بسیاری مطالب به علت کمی وقت ناگفته مانده است.  این مورد به طور ضمنی عمق آگاهی سخنران را نشان می‌دهد.  البته به این معنا نیست که صرفاً عنوان شود که کمبود وقت مانع ادامه‌ی سخن و ارائه‌ی مطالب دیگر می‌گردد بلکه باید در نحوه‌ی ارائه‌ی مطالب این امر به ذهن مخاطب متبادر شود. 
2. بخش پایانی سخنرانی باید بسیار سنجیده و دقیق تنظیم شود.  بخش پایانی را همچون بخش آغازین تمرین و تکرار کنید.  
3. هرگز از کلامی که نشان دهنده‌ی پایان سخنرانی است استفاده نکنید.  با استفاده از اصل غافلگیری در اوج تمام کنید همان زمان که مخاطب تشنه‌ی شنیدن بیشتر است.  هنگامی که نطق به درستی ارائه شود و ساختارمند گفته شود به خودی خود زمان پایان سخن بر مخاطب مشخص می‌شود و نیازی به اعلام سخنران نیست.  
4. مطالب گفته شده در طول سخنرانی را خلاصه و به صورت گفته های تازه ارائه دهید.  این مورد سبب جمع بندی و درک بهتر مطلبتان می‌شود.  مشروط بر آنکه حرفهای تکراری نزنید بلکه مطالب گفته شده را با بیانی جدید و البته مجمل و موجز ارائه دهید که هم تازگی داشته و هم به نوعی تأکید ی بر حرفهای گفته شده در طول سخن باشد.  
5. از مخاطب بخواهید که درمورد حرفهایی که زده اید به دقت فکر کند و دست به حرکتی واقعی بزند (آنان را برانگیخته کنید).  در جهت هدف راهبری سخنران این نکته مهم است که در پایان به مخاطب یادآوری کنید که این سخنرانی در راستای عمل اوست که نتیجه می‌دهد.  فقط باید به یاد داشت که صرفاً با جملات بازی نکنید و از اطلاعاتی بهره‌جویید که بتواند چنین مفهومی را ایجاد کند.  
6. می‌توان با تمجیدی دلنشین از مخاطب، بدون آنکه چاپلوسی به نظر آید، به پایان رساند.  بخشیدن حس خوشایند به مخاطب در پایان اثر سخن را چندین بـرابـر میکند.  این نکته‌ی مهم را باید دانست که نه فقط در پایان و یا آغاز بلکه در هر جایی از سخن و استفاده از هر گونه راهکاری باید در خدمت موضوع سخن باشد و حتی تمجید از مخاطب نیز باید پیامی مخابره نموده و مفهومی منتقل نماید.  
7. اگر می‌توانید با طنزی انتقادی سخنرانی را به پایان برسانید.  طنز علاوه بر ایجاد موقعیت فرح بخش صاحب مفاهیمی است که مخاطب را به فکر فرو می‌برد اینگونه طنزهای انتقادی در راستای راهبری صاحب اهمیت می‌شوند.  انتقاد هرچند مفید، گزنده است و تلخی آن را با طنز بپوشانید.  
8 . با شعری زیبا با هر مایه‌ای و قالبی متناسب با موضوع سخنرانی به اتمام رسانید.  تا آخرین لحظات در جلب توجه مخاطب با ایجاد موقعیت‌های زیبایی شناسانه سعی کنید.  
9. با داستانی احساسی متناسب با موضوع پایان دهید.  اهمیت داستان را در درک بهتر و ارائه ی وزین تر موضوع به خاطر داشته باشید.  پایان، زمان یک خداحافظی لذت‌بخش با مخاطب است و البته باید مخاطب را با شرایطی مناسب و مطلوب ترک کرد.  
10. با مطلبی ادبی سخنرانی را به اتمام رسانید.  متون ادبی مرتبط با موضوع باعث ایجاد لطافت روحی می‌گردند. 
11. با متنی سرشار از عمق و احساس سخنرانی را پایان دهید.  متون اینچنین، دلنوشته‌هایی است برآمده از احساسات سرشار یک انسان بزرگ فکر، که می‌تواند در صورت ارتباط با موضوع تأثیری مطلوب بر مخاطب بگذارد.  
12. با کلماتی از منابع مورد وثوق مخاطب تمام کنید.   این عمل باعث تأیید مطالب گفته شده خواهد شد. 
13. با جملاتی امید بخش نسبت به موضوع، به کارتان خاتمه دهید.  باید توانست امیدانگیز سخنرانی را به پایان رساند و مخاطب با امیدی خیال‌انگیز جلسه‌ی سخن را ترک نماید. 
14. متن سخنرانی را به گونه‌ای طرح‌ریزی کنید که در اوج مطلب اصلی و در لحظه‌ی هیجانی، تمام کنید. در این روش می‌توان مهمترین سخن را در پایان ارائه نمود. مشروط بر آنکه از قدرت بیانی ویژه‌ای برخوردار باشید که در طول سخن مطالب فرعی را به گونه‌ای بگویید که مخاطب احساس کند مهمترین سخنان را می‌شنود و دقیقاً در جایی که انتظار شنیدن سخن مهمتری را ندارد اصلی‌ترین مطلب سخنرانی را بشنود. این روش باعث می‌شود که پیام سخنران به سادگی از ذهن مخاطب پاک نشده و فراموش ننماید. 
 
 
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .