سخنوران

غلبه بر اضطراب هنگام سخنرانی

همه‌ي اضطراب ها و نگراني‌ها و ترسهاي بشری مضر نيست بلكه حتي در برخي مواقع لازم و مفيد نيز خواهد بود. مثلاً فرض كنيد هنگامي كه ما قرار است امتحاني بدهيم و مورد آزمون و آزمايش قرار گيريم نه تنها هيچگونه نگراني و دلواپسي از این آزمون و موفقيت يا عدم موفقيت در اين مقوله نداشته باشيم بلكه حتي اهميتي هم به اين امتحان ندهيم. به نظر شما اين نوع احساس مطلوب است؟ قطعاً پاسخ منفي است. زيرا كه وقتي هيچ نگراني مطرح نباشد غیر از آنكه عدم نگراني ما را به واكنشي در اين خصوص وا نمي‌دارد بلكه هيچ‌گونه تلاشي نيز براي موفقيت نخواهيم نمود و اصلاً شايد در زمان برگزاري آزمون و امتحان هم حاضر به انجام امتحان نيز نگرديم.

دقيقاً منظور، اين است كه اگر اضطرابي وجود نداشته باشد قادر به انجام هيچ كاري نمي‌گرديم و هيچ محركي در ما وجود نخواهد داشت كه به كار مربوط به درستیبپردايم. خود ما در فرهنگ زباني ايراني به برخي از افراد وا‍ژه‌ي «بي‌خيال» را اطلاق مي كنيم. فرد «بي‌خيال» چه كسي است؟ دقيقاً همان فردي است كه از شرايط خاص متأثر نمي‌گردد نه چون آرام است و با آرامش خيال به مسايل مي‌پردازد، به اين دليل كه اصلاً چيزي براي او اهميتي خاص ندارد و هميشه چنين فردي از دستيابي به موقعيت اجتماعي بي بهره خواهد بود.

 

اگر انسانها بطور مثال در مورد به موقع انجام دادن كارها و فعاليتها هيچگونه اضطرابي نداشته باشند قطعاً هيچ كاري را در زمان لازم و مقتضي انجام نخواهند داد و هيچ تلاشي براي بهتر انجام دادن كارها صورت نخواهد گرفت و هيچ كسي و هيچ چيزي رشد نخواهد كرد.

اما دقيقاً وقتي بحث اضطراب مضرمطرحمي‌گردد آن نوع ترس و اضطرابي است كه وقتي در همان مثال قبلي، در امتحان به وجود بيايد نه فقط مؤثر نيست كه حتي باعث مي شود ما از انجام عادي‌ترين كارها نيز باز بمانيم و نتوانيم تلاش لازم را انجام داده تا در امتحان موفق گرديم و شدت اضطراب و نگراني اثري مي‌گذارد كه مانع از انجام كار ما گشته و هم نمي‌توانيم ساده ترين سؤالات را پاسخ داده و از دانسته‌هاي هميشگي خود بهره گيريم. بارها اين اضطراب مضر مشكلاتي شديد نيز ايجاد نموده مثل زماني كه افراد شركت كننده در آزمون سراسري دانشگاهها كه به عنوان داوطلب ورود به دانشگاه در كنكور سراسري شركت مي‌كنند اين اضطراب هراس‌آور باعث حتي بيهوشي آنان در اين شرايط مي‌شود وتمام زحمت چند ساله‌ي آنان قرباني اين نوع ترس مي‌شود و البته متأسفانه هنوز هم مي‌شود.

در اينجا باز مي‌گرديم به همان سخن قبلي و تشريح آن كه هرچه مهارت و توانايي بيشتر باشد، اضطراب نيز كمتر مي‌گردد. در همين امتحان وقتي شخصي به توانايي و تسلط خود بر مباحث مورد آزمون مطمئن باشد ديگر اضطراب و نگراني وي مضر نخواهد بود و نمي‌تواند مانع از انجام كار او گردد و مي‌تواند حتي با وجود نگراني و اضطرابي كه در او وجود دارد مشغول  آزمون شده و به پاسخگويي سؤالات بپرازد. البته نبايد فراموش نمود تا جايي كه مي‌توانيم بايد در آرامش بيشتر قرار گيريم چرا كه هر معجزه‌اي و هر اتفاق مطلوبي در آرامش بوجود خواهدآمد. در خصوص اضطراب در سخن گفتن در حضور ديگران بايد دانست كه اين نوع اضطراب در دو بخش نگراني قبل از سخن گفتن و اضطراب در هنگام سخن گفتن تفكيك مي‌گردد و اگر به دنبال راه حلي و راهكاري خاص مي‌باشيم بايد متناسب با هر كدام از اين دو دسته، روشي را بكار گيريم تا به نتيجه‌ي لازم دست يابيم. 

آموزش سخنرانی و فن بیان :کانون سخنوران

مدرس فن بیان:استاد حسینیان

مدرس سخنرانی:استاد حسینیان

مدرس سخنوری:استاد حسینیان

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

آموزش سخنرانی و فن بیان :کانون سخنوران

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

مدرس زبان بدن:استاد حسینیان

مدرس بازاریابی و فروش

مدرس اصول و فنون مذاکره

مدرس غلبه بر اضطراب و کمرویی

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .