سخنوران

آموزش سخنوری در جمع

زبان بدن

از آن جهت که زبان بدن صاحب مفهوم است،  متخصصان آن را «زبان بی صدا» مینامند. زبان بدن تاکیدی بر کلام است و در ذهن مخاطب  قادر به ایجاد تصویرسازی می‌باشد.

نکته: زبان بدن بر اساس شخصیت، فردیت، دانش و حتی ظاهر سخنران متفاوت می‌گردد.

نکته:تقریباً آموزش زبان بدن به صورت یک فرمول ثابت برای همگان، امری غلط است و در بهترین حالت یک سخنران را تبدیل به یک عروسک کوکی با حرکات پیش بینی شده می‌نماید و لطافت کلام را از بین می‌برد.

نکته:اگر ذهن سخنران پر و قلب او سرشار از هیجان باشد، این جزئیات دیگر مهم نیست.

نباید اینگونه برداشت نمود که باید از یک الگوی مشخص بهره برد و زبان بدن باید مکملی بر آنچه می‌گویید باشد و نه آنکه خود به طریقی دیگر چیزی دیگر بگوید. به همین دلیل در این قسمت مواردی مهم که می‌تواند در همگان مشترک باشد و بایدها و نبایدهایی در این زمینه است را بیان می‌نمائیم.

ذکر برخی نکات مهم درباره‌ی زبان بدن

بخش اول) استقرار

نکته: استقرار یعنی وقتی که هیچ گونه حرکت خاصی وجود ندارد، سخنران باید در این حالت قرار بگیرد. استقرار مبدأ و مقصد حرکات زبان بدن می‌باشد و حرکات زبان بدن در حالت ایستاده هنگام سخنرانی از این حالت شروع و به همین وضعیت ختم می‌شوند:

بی حرکت و راست قامت بایستد.

دستها به صورت طبیعی درکنار بدن قرار بگیرد.

کف دست به طرف عقب باشد و شستِ دست، پاها را لمس کند.

بخش دوم) حرکات دست

استفاده از دست راست به صورت خطی برای ذکر کنایه و اشاره: در این حالت دستراست به صورت مورب می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

استفاده از دست چپ به صورت موقرانه.

نکتهحرکات دست راست و چپ به هیچ وجه نباید مانند هم باشند.

نکته:سعی کنید از دست چپ خارج از محدوده ی جایگاه سخنرانی استفاده نکنید.

استفاده از هر دو دست درمواقع هیجانی (به طوری که کاملاً مشهودباشند). در این حالت باید دستها را به طرف مخاطب رها و عیان کنید اما سعی کنید از کنترل و اختیار شما خارج نشوند.

باز کردن کف دستها برای بیان پوچ بودن چیزی و بی فایده بودن امری و امثال آن (باید قبل از آن، خیلی سریع دستها را مشت کرده وسپس باز نمایید).

بازکردن دستها در کناره‌ها، برای گفتن نکته‌ای مهم.  این وضعیت می‌تواند اهمیت مسئله را به خوبی نشان دهد.

می‌توان هنگام گفتن مطلبی احساسی، انگشتان دست خود را به یکدیگر گره بزنید.

استفاده از چسباندن انگشت اشاره  وشست، برای ذکر نکته ای طلایی و کلیدی

استفاده از انگشت اشاره ( دست راست و یا چپ) انگشت اشاره اصولاً مکمل سخن خواهد بود و می‌تواند معانی متفاوتی مبتنی بر آنچه می‌گویید منتقل کند مثل تأیید، تأکید، تهدید و خود اشاره.

زدن کف دست بر روی میز خطابه برای ذکر مسأله و یا مطلبی هیجانی. فقط باید به یاد داشت که نباید صدای زیادی از برخورد دست با جایگاه خطابه ایجاد شود و بیشتر باید این عمل نشان داده شود.

عدم تکان دادن سریع دستها.

نکته:این امر باعث از بین رفتن تمرکز مخاطب و غفلت وی از کلام سخنران می‌گردد.

با دستان خود در برخی مواقع جملات را تشریح کنید.

نکته:این امر باعث ایجاد تصویر در ذهن مخاطب نسبت به جملات سخنران می‌گردد.

بخش سوم) حرکات سرو صورت

حرکت سر به صورت چرخشهای ربع دایره، برای جلب توجه مخاطب.  اصولاًنباید نیم رخ سخنور از جانب مخاطب دیده شود و نهایتاً سخنور می‌تواند در حالت سه رخ قرار گیرد. اما برای ارتباط با مخاطب اگر نیاز به چرخش بیشتری بود، می‌باید ابتدا بدن کمی متمایل شود و بعد سر به اندازه‌ای که لازم است جهت ارتباط بچرخد.

تکان دادن سر به طور پاندولی، برای نهی و نفی چیزی.

تکان دادن سر به حالت الاکلنگی،به نشانه‌ی تصدیق امری.

مات و متحیر نمودن چشمها درمواقع لازم.  حرکات چشم در زبان بدن سخنران بسیار مهم است و مهمترین حرکت، مورد مزبور است. چرا که سخنران همواره جملات و یا عبارات به خصوص و ویژه‌ای را مطرح می‌کند که در این هنگام باید چشمها در وضعیتی اینچنین قرار گیرد و متناسب با این نوع عبارات عکس‌العمل نشان دهد.

استفاده از صورت و عکس‌العمل‌های مناسب همراه با کلمات و جملات. صورت در هنگام سخنرانی باید رفتارها و عکس‌العمل‌های مناسبی متناسب با آنچه سخنران می‌گوید داشته باشد تا سخن هرچه تصویری‌تر شود.

نکات

حرکات بدن را آنقدر تکرار نکنید که یکنواخت و خسته کننده به نظر آیند.  سعی نمایید برای معانی مختلف، حرکات متناسب متنوعی داشته باشید تا حرکت به خصوصی از جانب شما بر مخاطب خیلی معلوم نگردد.

حرکات بدن را به سرعت نیز تغییر ندهید. حرکات بدن همانطور که گفته شد متناسب است با آنچه گفته می‌شود و از نظر سرعت نیز مرتبط و همراه با میزان سرعت سخن سخنور خواهد بود.

در هنگام تمرین سخنرانی و نطق خود از حرکات بدن به طور اغراق آمیز استفاده کنید.  این عمل باعث می‌شود که حرکات اندامی در ذهن جای گرفته و بدون آنکه عامدانه در جریان سخنرانی ایجاد شود به خودی خود اتفاق بیافتد و در تمرین می‌توان حرکات مناسب را اختیار نموده و استفاده کرد. 

ازهمین قلم منتشر شده است:

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .